Frans Masereel Centrum is een plek waar nationale en internationale artiesten, onderzoekers en grafisch ontwerpers verblijven, ontmoeten en experimenteren.

Masereeldijk 5
2460 Kasterlee, BE

kunsten & erfgoed
< back

Residenties '19

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba (°1979) woont en werkt in Mexico-Stad. Hij heeft een bachelor Visuele Communicatie en Ontwerp aan de Escuela Nacional de Artes Plásticas–UNAM en staat als redactioneel ontwerper aan het hoofd van visuele communicatieprojecten van hedendaagse kunstmusea zoals het Museo de Arte Carrillo Gil en het Museo Experimental El Eco, waar hij op dit moment aan het programma-imago werkt. Hij heeft met meerdere culturele instellingen aan redactionele projecten gewerkt, zoals het Casa del Lago Juan José Arreola, het MUCA Roma en het Museum voor Hedendaagse Kunst van Oaxaca. Zijn werk draait om de conceptuele en formele relaties tussen de avant-gardebewegingen van weleer, hun aanwezigheid tot nu toe in het moderniteitsproject in Latijns-Amerika en de sociaal-culturele processen die uit deze integratie zijn ontstaan. Hij verkent de mogelijke uitbreidingen van de typografische ontwerppraktijk naar verschillende contexten en media. Jesús maakt deel uit van NETER, een artistiek werkplatform in Mexico-Stad dat zijn ontwikkeling en thematiek baseert op diverse mythologieën en sitespecifiek werk.

In 2015 ontwikkelde hij een typografische oefening waarbij twee variaties van dezelfde typografie werden gecombineerd om de zin "Manifiestos para la experimentación" te schrijven (Manifesten voor het experimenteren). Voor deze residentie wordt deze zin nu in 13 lettergrepen opgedeeld, waarbij elk ervan wordt gecombineerd met lijntekeningen die fictieve architecturale vlakken, abstracte stadslandschappen en persoonlijke wandelroutes weergeven. Deze elementenreeks wordt via blinddruk opgenomen in een fictieve brief aan de kunstenaar Frans Masereel, met vragen en reflecties over de vormgeving van ontastbare omgevingen en verkenningsgebieden. De tekst wordt in hoogdruk gedrukt.
 

'Contact is Content'
Samen aan de wandel met een kaart van gemeenschappelijke begrippen, met stevige, flexibele bruggen waar we ideeën kunnen schetsen in een Darwinistische bewerking. Zoals de takken van een boom die alle kanten op groeien en wijzen.
Zo komt een echo van het stadslandschap naar mijn lichaam toe. Ik word omhuld door een opstijgende zeebries die tot mijn verrassing een collectie brieven met tastbare trajecten onthult. Terwijl ik sidder in die hallucinante frisheid, hoor ik een stem die tegen mijn rug strijkt. Hoe dicht ben je bij je thuisland?
Ik draai me abrupt om, maar ik zie niets. Ik kijk om en hoor wat er volgt:
“Ik ben een reizende choreografie, al zo lang onderweg. Mijn oorsprong is de inkt die de hoogste wil aanroept. De dromen en idealen waaruit ik besta, vormden een vrouwelijke figuur; maar vandaag, na duizenden wegen te hebben bewandeld, is mijn vorm niet geslachtelijk bepaald. Mijn vluchtigheid neemt meerdere vormen aan – alles hangt af van de plaats waar ik mij bevind. Ik kan zeggen dat de omringende context mij de stem geeft om een echo te zingen.
Mijn transfiguratielogica combineert een maximum aan dichtheid en een maximum aan gezichtspunten met een grote hoeveelheid zonlicht. Dit gedrag klinkt je misschien absurd in de oren en bovendien kun je me moeilijk zien. Stel je daarom een stadsplein voor waar duizenden voorbijgangers van verschillende nationaliteiten ideeën uitwisselen. Of denk aan een gebouw dat huizen, restaurants en kantoren omvat en zijn eigen energie produceert dankzij zijn locatie, ligging en klimaataanpassing.
Op een pad dat wisselt tussen het reële en het fantastische neem ik beetje bij beetje mijn vorm aan. Ik moet toegeven dat ik mooie tijden heb beleefd. Maar nu ben ik een gescheurd, gebroken, versneden lichaam. Een rouwend lichaam. Bedroefd beweeg ik mij voort. Ik heb geweld geëchood, seriemoorden, verdwenen studenten, haat, corruptie, honger, politieke vervolging, gebroken gezinnen, gedoemde migranten, natuurrampen … Ik ben een lichaam dat zichzelf niet langer bezit, doorboord door een land waarvan ik mij de naam niet herinner – maar ooit op een zaterdagmorgen noemde iemand het ‘het raakvlak van alle naties’.
De inkt die mijn huid heeft gemarkeerd, bevat verhalen die van vorm veranderen naarmate ze elk van deze lijnen volgen. Op die manier heeft de wervelwind van energie die ik noemde hen geschud, een storm oproepend die mijn proces zodanig heeft veranderd dat al wat er van mij over is, een haast ontastbare huid is. Begeleid door een vorm van schizofrenie die van tijd tot tijd angst en vrees teweegbrengt.
Hoe kan ik mij verzoenen met die stem en met het lichaam waar ik aan toebehoor? Door hen een beter leven te bieden en deze verhalen opnieuw te gaan bevolken door ze opnieuw te vertellen. In de verte is de echo vertwijfeld op zoek naar zijn stem.
In de verte hoor ik hoe de essentie die door mijn huid bedekt wordt herleeft. Ik hoor hoe de verhalen en het stadslandschap dat in die verhalen te vinden is herleven. Beelden en symbolen die als gereedschap kunnen worden gebruikt om onze pijnlijkste ervaringen het hoofd te bieden. Ik zoek de stem die mij de echo van een oneindig stadslandschap teruggeeft, een landschap waarin de bewoners zich thuis voelen en zich voldoende betrokken voelen om voor hun stad te zorgen, er deel van uit te maken."

Al wat ik nu kan zien, is dat de beelden helderder zijn. En nu voel ik een stevige streling die mijn rug verwarmt.

Aan Frans Masereel
Groeten uit Kasterlee

Algemene residentie
18.01.2016 - 26.02.2016

 

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Jesús Cruz Caba

Huidige residenten

Toekomstige residenten

ontwerp: Lauren Grusenmeyer & Raf Vancampenhoudtspatie webdesign, Antwerpen